Bolesław Szwaczyk – życie i działalność
Bolesław Szwaczyk, urodzony 22 marca 1900 roku w Starej Pecynie, to postać, która na trwałe wpisała się w historię Polski jako lekarz wojskowy, oficer Polskiej Marynarki Wojennej oraz uczestnik ważnych wydarzeń historycznych XX wieku. Jego życie to przykład zaangażowania w służbę dla ojczyzny, zarówno w czasach wojny, jak i pokoju. Szwaczyk zmarł 12 września 2002 roku w Gdyni, przeżywszy imponujące 102 lata. Warto przyjrzeć się bliżej jego życiorysowi oraz osiągnięciom, które uczyniły go osobą szanowaną i cenioną w polskim społeczeństwie.
Wczesne lata i wykształcenie
Bolesław Szwaczyk pochodził z chłopskiej rodziny. Jego ojcem był Franciszek, a dzieciństwo spędził w Długosiodle, gdzie ukończył szkołę powszechną. Następnie kontynuował naukę w Ostrowi Mazowieckiej, gdzie zdobył średnie wykształcenie. Jego młodzieńcze lata przypadły na czas burzliwych wydarzeń historycznych, które zdeterminowały jego późniejsze losy. W listopadzie 1918 roku, mając zaledwie osiemnaście lat, brał udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich, co z pewnością miało wpływ na jego dalszy wybór ścieżki życiowej.
W 1920 roku Szwaczyk zdecydował się na ochotniczą służbę w Wojsku Polskim, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Jego odwaga i zaangażowanie zostały docenione, gdyż został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Po zakończeniu działań wojennych postanowił kontynuować edukację medyczną. W 1922 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Sanitarnych w Warszawie, a sześć lat później ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim.
Kariera wojskowa i medyczna
Po odbyciu dwuletniego stażu szpitalnego Bolesław Szwaczyk rozpoczął pracę jako lekarz w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Praca ta przygotowała go do dalszej służby wojskowej oraz pozwoliła mu zdobyć cenne doświadczenie w zakresie medycyny wojskowej. W 1934 roku przeniesiono go do 14 dywizjonu artylerii konnej stacjonującego w Białymstoku. Rok później awansował do stopnia kapitana i rozpoczął przeszkolenie morskie, co zapoczątkowało jego karierę w Marynarce Wojennej.
Szwaczyk pełnił funkcję starszego lekarza kadry szeregowych floty w Gdyni Oksywiu oraz był lekarzem Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu od 1938 roku. Jego zaangażowanie i umiejętności medyczne były niezwykle istotne dla zdrowia i bezpieczeństwa żołnierzy Marynarki Wojennej.
Okupacja i działalność konspiracyjna
Po wybuchu II wojny światowej Bolesław Szwaczyk został ewakuowany wraz z personelem Kierownictwa Marynarki Wojennej na wschód do Brodów. Niestety, szybko trafił do niewoli radzieckiej. W obliczu trudnych warunków udało mu się jednak uciec z transportu i powrócić do rodzinnej wsi. Po powrocie do domu Szwaczyk nie pozostał bezczynny – podczas okupacji niemieckiej pracował jako lekarz i angażował się w konspiracyjną pomoc medyczną dla oddziałów Armii Krajowej operujących w okolicy.
Jego działalność nie uszła uwadze gestapo, które aresztowało go za konspiracyjną działalność. Mimo to nie zrezygnował z walki o wolność swojego kraju. W 1944 roku został lekarzem Wojskowej Komendy Uzupełnień 2. Armii Ludowego Wojska Polskiego (LWP) w Białymstoku. Dzięki determinacji i zaangażowaniu awansował do stopnia majora oraz znalazł się wśród organizatorów nowo tworzonej Marynarki Wojennej.
Późniejsza kariera i osiągnięcia
Po zakończeniu II wojny światowej Bolesław Szwaczyk odegrał istotną rolę jako organizator Oddziału Chorób Wewnętrznych Szpitala Marynarki Wojennej w Gdyni. Od 1949 roku pełnił funkcję zastępcy szefa Służby Zdrowia MW, co potwierdzało jego znaczenie w strukturach medycznych marynarki. Niestety, jego kariera została przerwana w 1953 roku przeniesieniem do rezerwy z powodu sanacyjnej przeszłości.
Po przejściu do cywila pracował jako lekarz w jednej z gdyńskich przychodni oraz zajmował stanowisko kierownika tej placówki. Równocześnie angażował się w działalność dydaktyczną na Państwowej Szkole Morskiej oraz uczestniczył w konferencjach naukowych związanych z medycyną morską.
Mimo przejścia na emeryturę w 1968 roku Bolesław Szwaczyk pozostał aktywny zawodowo, przekazując swoją wiedzę młodszym pokoleniom oficerów floty handlowej.
Odznaczenia i uznanie
Bolesław Szwaczyk był wielokrotnie odznaczany za swoje zasługi dla ojczyzny oraz marynarki wojennej. Wśród jego najważniejszych odznaczeń znajduje się Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, który otrzymał 15 czerwca 2000 roku, a także Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Medal Niepodległości.
Jego wkład w historię Polski został również doceniony poprzez przyznanie Medalu „Za udział w wojnie obronnej 1939” oraz Krzyża Armii Krajowej. W 1990 roku otrzymał Medal „Za zasługi dla Marynarki Wojennej”. Te wyróżnienia potwierdzają jego niezłomne zaangażowanie oraz oddanie sprawie
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).