USS Bismarck Sea (CVE-95) – wprowadzenie do historii
USS Bismarck Sea (CVE-95) to amerykański lotniskowiec eskortowy typu Casablanca, który odegrał ważną rolę w ostatnich latach II wojny światowej. Zbudowany przez stocznię Kaiser na mocy kontraktu Maritime Commission, okręt ten stał się nie tylko symbolem amerykańskiej potęgi morskiej, ale również tragicznym przykładem skutków ataków powietrznych. W artykule przyjrzymy się bliżej historii USS Bismarck Sea, jego służbie oraz tragicznej chwili zatonięcia, która miała miejsce w 1945 roku.
Budowa i wejście do służby
Budowa USS Bismarck Sea rozpoczęła się jako „Alikula Bay” i miała miejsce w stoczni Kaiser. Wodowanie okrętu miało miejsce 17 kwietnia 1944 roku, a matką chrzestną została M. C. Wallgren, żona senatora Monrada Wallgrena. Po zakończeniu budowy, 16 maja 1944 roku, jednostka zmieniła nazwę na „Bismarck Sea”, a zaledwie kilka dni później, 20 maja 1944 roku, została przekazana Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych. Dowództwo nad okrętem objął kapitan J. L. Pratt.
Służba operacyjna USS Bismarck Sea
USS Bismarck Sea rozpoczął swoją aktywną służbę w lipcu 1944 roku, eskortując konwoje między San Diego w Kalifornii a Wyspami Marshalla. Po serii napraw i intensywnym treningu załogi, jednostka została przebazowana do Ulithi, gdzie dołączyła do VII Floty. W listopadzie 1944 roku lotniskowiec wspierał operacje wojskowe w rejonie wyspy Leyte. Jego udział w tych działaniach był kluczowy dla sukcesu amerykańskich sił zbrojnych w regionie.
Następnie USS Bismarck Sea brał udział w lądowaniu wojsk amerykańskich w Zatoce Lingayen od 9 do 18 stycznia 1945 roku. Okręt zapewniał wsparcie powietrzne i logistyczne dla lądujących żołnierzy oraz uczestniczył w zabezpieczaniu obszaru operacyjnego. Od 16 lutego 1945 roku kontynuował swoją misję, wspierając inwazję na wyspę Iwo Jima, jedną z kluczowych bitew w Pacyfiku.
Atak kamikaze i zatonięcie
Tragiczny koniec USS Bismarck Sea nadszedł 21 lutego 1945 roku. Mimo silnego ostrzału przeciwlotniczego, dwa japońskie samoloty kamikaze zdołały przeprowadzić skuteczne ataki na okręt. Pierwszy samolot uderzył pod rufowym stanowiskiem dział kalibru 40 mm, przebił się przez pokład hangaru i dotarł do pomieszczeń magazynowych okrętu. Pożar został częściowo opanowany przez załogę, jednak sytuacja stała się krytyczna po ataku drugiego samolotu.
Drugi atak miał miejsce na szyb windy rufowej, co spowodowało eksplozję niszczącą system przeciwpożarowy jednostki. Z tego powodu dalsza akcja gaśnicza stała się niemożliwa. Mimo zarządzonej ewakuacji, USS Bismarck Sea zatonął wraz z 318 osobami na pokładzie. Akcja ratunkowa trwała następne 12 godzin i angażowała sześć niszczycieli.
Akcja ratunkowa
W wyniku akcji ratunkowej przeprowadzonej przez niszczyciele udało się uratować 605 członków załogi USS Bismarck Sea. Rozbitkowie zostali przeniesieni na pokłady transportowców wojskowych „Dickens” i „Highlands”. Szczególnie godny uwagi był niszczyciel eskortowy „Edmonds”, który uratował aż 378 członków załogi okrętu, w tym dowódcę Kapitana Pratta. Akcja ratunkowa odbywała się w trudnych warunkach nocnych przy dużym falowaniu oraz zagrożeniu ze strony powracających japońskich samolotów.
Pamięć o USS Bismarck Sea
USS Bismarck Sea otrzymał trzy odznaczenia battle star za swoją służbę podczas II wojny światowej. Historia tego lotniskowca eskortowego jest ważnym elementem dziejów marynarki wojennej USA oraz przypomnieniem o ofiarach poniesionych podczas konfliktu. Jego los pokazuje nie tylko determinację i odwagę załogi podczas walki, ale także tragiczne konsekwencje działań wojennych.
Podsumowanie
USS Bismarck Sea (CVE-95) pozostaje jednym z wielu okrętów, które odegrały kluczową rolę w II wojnie światowej. Jego historia ukazuje nie tylko rozwój technologii morskiej oraz strategii wojennej, ale także ludzkie dramaty związane z wojną. Od momentu wodowania po tragiczne zatonięcie, historia tego lotniskowca eskortowego będzie pamiętana jako ważny rozdział w historii marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych oraz symbol poświęcenia wielu żołnierzy walczących o wolność.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).